Kültür ve Turizm Bakanı Ertuğrul Günay, büyük bir gayretle Akdamar Adası için çalışıyor. Son olarak, Van Tabiat ve Kültür Varlıklarını Koruma Kurulu’ndan Akdamar’a haç asma izninin çıktığını müjdeliyor Sayın Günay.  Böylece Cumhuriyet tarihinde ilk kez bir kiliseye haç konulması kararı da çıkmış oluyor. Tüm bu gelişmelerin ardından Eylül ayının ikinci haftasında yapılacak olan ayın ve haç asma törenleri için dünyanın her yerinden insanlar oluk oluk Akdamar’a akacaklar. İnsanlar çok uzaklardan uzun yolculuklarla buraya gelecekler. Doğal olarak buraya kadar gelmişken acaba bölgede daha başka ne gibi görülmeye değer yerler var diye bir arayış içine girecekler. Böyle bir arayışın en önemli figürünün Ahlat olacağı kuşkusuzdur. Gelen bu konukların böyle bir isteği nasıl karşılanacak diye  düşünen, bu konuda bazı tedbirlerin alınmasını gereğini hesaba katan var mı bilmiyoruz?

Varsayalım ki Akdamar’da törenler bitti, insanlar mutlu bir biçimde adadan ayrılıyorlar. Nerede konaklayacaklar, ne yiyip içecekler, ne gibi hatıra eşyaları satın alacaklar, ülkelerine dönerken dostlarına buraları nasıl anlatacaklar? Büyük olasılıkla Van Valiliği ve ilgilileri bu konularda bazı önlemler almışlardır. Gene büyük olasılıkla alınan bu önlemler yeterli olmayacaktır. Bu nedenle Komşu illerin de bazı önlemler almaları gerekmektedir.

Alınsın ya da alınmasın bu denli yoğun bir turizm hareketi yaşanırken öyle durup seyretmek mi, yoksa bazı hazırlıklar yapıp gelenlerin ilgisini çekip, onlara ilginç gelecek ürünler sunarak turizm gelirlerini artırmak mı gerek. Elbetteki ikinci şık, o halde şimdiden gözümüzü açıp, aklımızı kullanarak ne satabiliriz, nasıl konuk edebiliriz, nasıl bir gün daha fazla kalmalarını sağlayabiliriz, ne gibi otantik yemeklerimizle onların dikkatlerini çekebiliriz diye biraz kafa yormamız gerekmiyor mu?

Yoksa ağzımızın içine kadar gelen turistleri öyle durup seyredelim mi? Bizimle alay etmezler mi? Eskiden bir söylem vardı, Batılılar’ın bizim için söyledikleri; “Sular böyle akar, Türkler böyle bakar.” Ayağımıza kadar gelen dünyanın en zengin turistlerine de öyle bakalım mı?

Bilmiyoruz, Bitlis ve Muş, hatta Şiirt ve Ağrı valilikleri bu konularda bir hazırlık ve koordinasyon toplantısı yaptılar mı? Ya da Bitlis Valiliği Kaymakamlıklarla bir hazırlık toplantısı yaptı mı? Veya Yerel yönetimlerimiz böyle bir konuyu gündemlerine aldılar mı?

Başta da söyledik yaptılar ya da yapmadılar, vatandaşların da gözlerini açmaları gerek. Bakın biz de buradayız, bizim de size sunacağımız şeylerimiz var, sizi konuk edebiliriz, size farklı lezzetler sunabiliriz, sizinle geçmişte paylaştığımız ortak değerlerimizi paylaşabiliriz diyebilmelidirler.

Unutulmamalıdır ki dünyanın en uzak yerlerinden gelen bu insanlar atalarının kültürlerini yaşamak isterler. Daha somuta inmek istersek, mutlaka bir Van Gölü balığı yemek isterler, bir Ahlat Bastonu almak isterler, Bitlis balını başka bir yerde bulamayacaklarını bildikleri için dostlarına götürmek isterler, Adilcevaz cevizinin çok güzel bir hediye olduğunu bilirler, bir Bitlis köftesi için can atarlar, Hizan tütünü için birbirleriyle yarışırlar ve daha pek çok bizim bilmediğimiz ama onların özlemle aradıkları değerler vardır…         

Bunları yapalım  onları memnun edip kasamızı dolduralım mı,  yoksa onlar gelip gitsinler biz de  “iş yok ki ne yapayım?”  diyip  öyle bakalım mı?