sa yani özel hedef belirterek,objeyi diğerlerinden ayırarak  onu açıkça belirtilmişse kast vardır,bu nedenle hakaret suçu işlenmiştir..Bu hukuk kuralının her suçun varlığında gözetilen bir ilke olmasına rağmen maddeye 4.fıkranın yanı “Eleştiri  amacıyla yapılan düşünce  açıklamaları suç oluşturmaz.”diye monte edilmesi gereksizdir.Bu durum bir zorlama olup Ceza hukuku ve norm yapı mantığıyla bağdaşmaz. Gereksiz bir eklentidir. Oysa Türk hukuku şekli(normatif) bir hukuk olup Anglo-Sakson İngiliz hukukundaki gibi yoruma açık değildir.Ceza yargılamasında suçun manevi unsuru olan kast, zaten aranırken 301.maddeye eklenen böyle muğlak truva atı  gibi bir düzenleme,AB,ABD torpilli hakaretçiler bir can simidi yapılmak istenmiştir. 301’in madde özgürlük meselesiyle bir ilgisi yoktur,özgürlük bahşeden   bir madde de değildir.Kamu düzenini koruyan bir maddedir.Özgürlük diye bu madde ile korunan değerlere saldırmak,devlete hakarettir. Unutulmamalıdır ki,kendine hakaret edilen devletin ayakta kalması,bekası mümkün değildi. Yok olacak sadece  devletin hükmü şahsiyeti değil, onun tüm bireyleri maddi ve manevi topyekûn unsurlarıdır. AB’nin yargıya baskıları karşısında kişiye göre işletilecek bir fıkranın eklenmesi,devleti,milleti koruyan bu maddeyi uygulanamaz etkisiz hale getirmek için önceden minareye kılıf misali bu fıkra eklenmiştir.

       Nitekim Yargıtay 8. Dairesi’nin, “özgürlük sorumluluğunun gelişigüzel sorumluluk olmadığı” ,ifade edilen bir kararı  savımızı doğrulamıştır.Yargıtay’ın “Demokratik rejimlerde devletin, takdir alanının sınırları çizilmiş olarak, nesnel ölçü ve nedenlere dayanarak, düşünce özgürlüğünü sınırlayabileceği ifade edilen kararda, “açık ve yakın tehlike” oluşturan, ulusal güvenliği bozan ifadelerin yasaklanmasının evrensel kural olduğu” kaydedilmiştir.

      Kararda, kamu düzeni kavramının toplumlara, ülkelere ve ülkelerin yapılarına göre değişiklik gösterebileceği belirtilerek, “Milletlerin sosyal ve psikolojik şartları daima birbirinin aynı değildir. İşte burada devletlerin takdir marjı karşımıza çıkar. Devletler bunun biçimlendirilmesinde toplumsal yapılarının yanında, tarihsel geçmişlerini de gözetmek durumundadırlar” ,deniliyor.

       Düşünce özgürlüğü ve buna getirilen kısıtlamalara ilişkin ulusal ve uluslararası hukuki düzenlemelere de yer verilen bu kararda, 765 sayılı TCK'nın 312/2. maddesinde tanımlanan “sosyal sınıf, ırk, din, mezhep veya bölge farklılığına dayanarak, halkı birbirine karşı kamu düzeni için tehlikeli olabilecek şekilde düşmanlığa veya kin beslemeye alenen teşvik” suçunun unsurları da isabetle irdelenmiştir.

        Hakaret içeren söz ve davranışın eleştiri mahiyeti taşımaz. Bundan kişinin incinmemesi mümkün değildir. Kişilik değerleri içine sosyal kişilik değerleri, duygusal ve fiziki,ırkî, ırkı değerleri  kişilik  hakları kapsamına girmektedir.Hakaret sözleri bu değerleri ve haliyle kişinin toplum içindeki, şeref ve haysiyetini, ruh sağlığını bozacak; ırk, din ve vatandaşlık mensubiyetindeki  duygularını  da incitecektir.

       Düşünce ve ifade özgürlüğü” diyerek  Devlete,, Millete, olan Türklüğün şahsiyetine küfredeceksin, hakaret edeceksin,milletin ülkesi ve milletiyle Türklüğe Düşünce ve fikir özgürlüğüne sığınarak hakaret etmek ;Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğüne karşı bir toplumun bir bölümünü diğer bölümüne karşı kin ve düşmanlığa tahrik etmek,hiçbir şekilde masum bir özgürlük sayılamaz;hukukla bağdaşamaz. Hukuk bir hürriyeti, diğer bir hürriyeti yok etme pahasına ona üstünlük, öncelik tanımaz. Medeni yasamızda da yer alan aynı zamanda temel hukuk olan Bir hakkın istimali, (kullanılması) sırf gayrı ızrar için kullanılamaz.’diyen Medeni Yasamızda da yer alan temel hukuk kuralı ile  de bağdaşmaz. Kaldı ki, bunu bize kabul ettirmek isteyenlerin kendi ülkelerinde böyle şeylerin en hafifine dahi izin vermezler.

       TCK’nın 301. maddesinin, ” sadece Türkiye ve Türk hukukuna özgü bir düzenleme olduğu, benzer düzenlemelerin AB ülkelerinin ceza kanunlarında yer almadığı “ savunmasının kocaman bir yalan olduğunu belirten Aygün, bu nedenle de AB’nin Türkiye’yi 301. madde konusunda sürekli baskı altında tutmasında iyi niyet göremediğini vurguladı. Aygün, Türklüğe hakareti serbest bırakacak böyle bir değişikliğin ardından, AB’nin Türkiye Cumhuriyetini düşmanlarına karşı korumasız bırakacak yukarıda benim de değindiğim başka değişiklikleri de isteyeceğini öne sürdü. (3)

       AB Ceza yasalarına bakıldığında  mukayeseli hukuk açısından incelediğimizde Fransa’,Almanya, İsviçre ve daha bir çok Avrupa ülkesinde bizim TCK’nın kaldırılması istenen maddelerine benzer koruyucu hükümler,daha ağır bir şekilde yürürlüktedir.Milletimizin onların bu çifte standardını görmek için o yasalara bir göz atmak iddialarımızı doğrulamak açısından yararlı olacaktır sanırım.

         Alman Ceza Kanunu’nun 90.maddesi, “Devlet başkanına hakaret”, 90/a maddesinde. maddesinde devlet ve devlet sembollerinin aşağılanması suçu düzenlenmektedir: “Her kim Almanya Federal Cumhuriyeti’ne veya anayasal düzenine, eyaletlerinden birinin renklerine, bayrağına, armalarına veya ulusal marşlarına hakaret ederse üç yıla kadar hapis veya para cezası ile cezalandırılır’ derken , 90/b maddesinde  “Anayasal Organlara Devlete ve sembollere Hakaret” suçları fıkrasında şu cezaları öngörür:

            “Her kim aleni bir toplantıda veya basın yoluyla bir yasama organına, hükümete veya Federal Anayasa Mahkemesine veya onun üyelerinden birine, bu sıfatından dolayı ve devletin itibarını  devam edecek..