Azerbaycanlılar:“Biz aynı kökten boy atmıştık. Mustafa Kemal ile münasibeten ilâhileştirm, ne dinî ekstaz, ne  kor-karane (körü körüne  demek istiyor)perestişle karıştığı yoktur.Türkler, onu milletin atası  kibi Sevir ve bu bahımdan  O, yeni Türkiye’nin atasıdır.”,  Azerbaycanlı Halil Ulutürk 1989 yılında İstanbul-Batı Havayolu’nun  açılış töreninde  yaptığı bir konuşmada ve şiirinde :”Yaşasın  ad yurdu kardeş Türkiye “ mısralarını  heyecanla şöyle diyordu :

            Beşerin yoludur Atatürk yolu .

            Yağsa da yıldırım,boran,kar,dolu

            Yar bu covgunları,ey genç Köroğlu !

            Sarmaşsın Od yurdu,kardeş Türkiye!

           Türkseverler tacı Mustafa kuran

           Ölmez millet için yaradan ,kuran,

           Sensen arkamızda dağ kibi duran

           Dayağım,Od yurdum arkam Türkiye!

         Azerbaycan’ın Dışişleri eski Bakanı V.Kuliyev, “Ağaoğlular” kitabında Atatürk’ü büyük sevgiyle andığını şöyle ifade eder:

             “Atatürk’ün ölümü beni tesevvür edilemeyecek kadar  sarsıdır.Hayatımda ikinci defadır sarsılıram.Birinci defa anamın ölümü özümü derin ve karanlık bir uçurumun kenarında gördüm,başım fırlandı;onsuz hayat bana masız acı geldi.Bu gün de Atürk’ün ölümüne heç cür inanmiram.Daha doğrusu alışabilmirem! O,özü şahsan bir hayat deyil mi?O,tükenmez, yorulmak bilmeyen daşkınlıktı. Bazen caşgun deniz dalgaları kibi hiddetli,bazen Vagner’in mûsikîsini andıran yaratıcı hamleler, bazen de müdhiş  fırtınalara kadem koyan katı  ve boğucu sükûnetler.O’nun bir dakikası,  değerine benziyirdi mi?O,her şeyin gâh altında,gâh üstünde değil mi ?” Bu tatlı Azeri Lehçesi ile Atatürk’ü ne güzel övüyor!Yakın bir tarihte ölen ve darbe ile Cumhurbaşkanlığından indirilen Azerbaycan’ın bağımsızlığında büyük mücadele vermiş ilk Cumhurbaşkanı Ebülfeyz Elçibey, tam bir Atatürk ve Türkiye  hayranıydı. Yakasından Atatürk rozetini eksik etmezdi.            

           Azerbaycan Sovyet Cumhuriyeti Başkanı  Neriman Nerimanof, Nevruz kutlamaları dolayısıyla 24 Mart 1921 tarihinde Mustafa Kemal Paşa'ya şöyle bir telgraf  göndermişti:

"Cenubi Kafkasya Komiseri, Azerbaycan Serbest Harbiye Mektebi talebeleri, iki bölüklü Süvari askerleri ve Şoşa Muhafız Taburu askerleri, Türk milletinin büyük Nevruz bayramını tebrik ediyor ve biz ümit ediyoruz ki, Azerbaycan İnkilap Ordusu, kahraman Türk ordusu ile beraber,Garp emperyalizminin tazyikinde bulunan Şark milletlerini kurtarırlar.”diyerek, çok takdir ettiği Türk ordusuyla birlikte Doğu milletlerinin emperyalizmin esaretinden kurtarılmasını istemişti.

          İşte Doğu âleminin Türk Milleti’ne ve  onun büyük önderine  karşı gösterdiği sarsılmaz sevgisi, O’na benzemek ülküsü  ve takdiri bu örneklerle ifade edilmektedir.Cihan tarihinde Türk’ün  bu üstün vasıf ve değerini unutmuş gafiller, bir kere de Doğu Dünyasındaki soydaş ve dindaşlarımızın bu samimi duygularını öğrenmek ve araştırmak ,okumak zahmetine katlansalardı bu kadar Batı taklitçisi olmayacaklardı.  Batı uygarlığın saplanıp kalan eğitim ve kültür ve uygarlık anlayışı ile bu dostlardan  koptuk.Sovyetlerin yıkılışı ile bu dost alemle yakınlaşmak için bir fırsat daha yakalamıştık. Ancak ne var ki, dostluk ve dayanışmayı ille de batı’da arayan Atatürkçü bağımsız dış politikadan ayrılmış siyasi iktidarların ısrarlı AB ve ABD yanlış politik tercihleri yüzünden  Rusya’dan ayrılan bu Türk’î Cumhuriyetleri kazanmadan kaybettik. Son bir kere Türklük dünyası ve dayanışması dağıldı gitti. Bu konuyu   milli mefkûreci Ziya Gökalp’ın ‘Altun Destanı’yla ne güzel bağdaşıyor.Ziya Gökalp,bu destanında:      

          Türk yurdu uykuda,ey düşman

          Uyuyan ülkeye yapılmaz akın,

         Tan yeri ağardı,yiğitler,kalkın!

         Bakın yurt ne halde, vatan nerede?

         Gideyim arayım çoban nerede?

         Yüce dağlar çökmüş,belleri kalmış;

         Coşkun ırmakların selleri kalmış;

         Hanlar yok meydanda elleri kalmış;

         Düşenler çok ama,kalkan nerede?

         Gideyim arayım;çoban nerede?

         Mısralarında o günkü Türk yurdunun  ve milletinin içinde bulunduğu gaflet yüzünden dağıldığını,bunu derleyip toparlayacak bir millî lider arıyordu.O,lider çıkmıştı. Lider Mustafa Kemal’di.Atatürk’ün ölümünden sonra Türk ulusunun bu başıboş ve serbest Batılılaşma taklitçilik  sevdasından yararlanan batı, bizlere bir takım diretmelerde bulunarak, millî, manevî değerlerimizi,kültürümüzü tahribiyle milletimizin kimyasını bozan  felaket karşısında oluşan manzara, ,yine Ziya Gökalp’in üzüldüğü o günlere döndük!Sevr’i yeniden uygulama süreci,  Sayın Kârman İnan ve rahmetli Attila İlhan’ın  içimizde var olduğunu belirttiği ‘hain kontenjan’ ve işbirlikçilerin gayretiyle yeniden başlatılmıştır. Uyum sağlamayacağımız ve bizi asla almayacaklarını hakaretleriyle defalarca hatırlatan  AB’ye Atatürk’ün eseri Türkiye Cumhuriyeti’ni  egemenlik haklarıyla devre razı hale geldik!Dost milletlerin bel bağladığı Türklüğün bu son kalesi de böylece yıkılıp gidecek. Karşılarında tek çekindikleri güç,buna geçit vermek istemeyen  dost,vefalı  ülkelerin de hayranlık duyduğu kahraman Türk ordusudur.

                                                             devam edecek…