Şahsım ve Gencer Ailesi adına BETAV Necibe Gencer Kız Meslek Lisesinin Açılış törenini ve Üniversite sınavlarında Türkçe ve sosyalde  Bitlisi Türkiye birincisi yapan başarılı öğrencilerimizi  Bitlis Eğitim Vakfımızın ödüllendirme törenine  BETAV Vakfı Gencer Ailesi adına  hoş geldiniz diyorum, Hepinize şükranlarımı sunuyorum.

Sözlerime benim annem ve rahmete kavuşmuş tüm annelere rahmet okumak,  yaşayan annelerimizin de ellerini öperek, sonsuz saygılarımı sunarak başlamak istiyorum.

O analar ki:

Kaç çocuk sahibi olacaklarına kendileri karar veremedi, çoğu zaman bir ebe dahi bulamadan

Canlarından can verdiler, onlarca kez. Ne hamileliklerinde nede doğum sonrası doktor yüzü görmediler, kız çocuğu doğurmuşsa hor görüldüler.

O anaların içi içini yedi  sanki kendisi öyle istemiş,

her şey gibi bunu da içlerine attılar. Kız erkek dinlemediler, sevdiler, sevdiler, sevdiler, sardılar sarmaladılar, Uyumadılar uyuttular, göğüslerinin birinden irin akarken öbürüyle emzirdiler,

Yemediler yedirdiler, giymediler giydirdiler, hiç öğrenmedikleri şarkılarla ninni okudular. Onların içi kan ağlarken Hiç belli etmemeye çalıştılar bebelerin sevdiler, zalimlere karşı canlarını siper ettiler. Bıkmadan usanmadan yılmadan sıra sıra büyüttüler, namuslu olmanın dersini analarından almışlardı evlatlarına ilk iş onu öğrettiler. Namus varsa insan yaşamalıydı. Yoksa zinhar.

  O anneler ki

Onca çocuğun arasında büyüğün eskittiğini küçüğe yaptılar yamadılar yıkadılar sildiler süpürdüler yamalı mamalı ama piri paktı çocuklar.

Liselinin kravatı da şapkası da demirbaşa kayıtlı idi.

Miadı 6 yıldan sonra ancak zimmetten düşerdi. Şapkalar lacivertti aslında miada yaklaşınca beyaz ve lacivert. 

O anneler in evlerinde elektrik yoktu ki elektrik süpürgesi olsun. Ama onlar o koca evleri hatta bahçelerini  dutun altını dahil her gün süpürge ile nefes nefese süpürdüler. Çamaşırı yıkama suyunu odun ocağında bakır kazanda ısıttılar, onlar ne yumuşatıcıyı tanıdı ne de deterjanı. İdareli kullanılan bir kalıp Hacı Şakir sabunu ile üç ağız yıkadıktan sonra beyazlanmayanın imdadına çivit yetişti. Çivit hem dezenfektan hem de beyaz olmuyorsa mavi olsun diye.Ama kocalarına kolalı gömlek giydirdiler.

Jilet gibi ütülü pantolonlar. Bitlis kadını kocasını fiyakalı görmek isterdi. Fötrlü mötrlü.  Bakır leğenler vardı kocaman ister kendin yıkanırsın evinde çol, yoksa  istersen çamaşır yıkarsın, 

istersen helalledikten sora aylık ekmeğinin hamurunu yoğurursun.

            Müthiş bir komşuluk yardımlaşması ile o analar hep sabah namazından çok önce uyandılar. Kışın zemherisinde üfleye püfleye odun sobası yaktılar,  kazanla su ısıttılar abdestler alınsın diye. Arkadan da çay suyu konulurdu mangala v.s v.s.

Hiç şikâyetçi olmadılar her zaman müşfik ve güler yüzlü, niye biliyor musunuz?

Evlatlarına kimse bir şey demesin diye.

Bir çift ayakkabı, bir iki fistan gibi şeyle yeterliydi onlar için, hayatın tek lüksü dar gün için kolda birkaç altın bilezik Daha varlıklılarda ise şaran Anamın bunlara ilaveten dişleri de altın kaplama idi. Babam son dükkânı satana kadar. Ben altısında idim o zaman evimizden kiraya çıktığımızda işte o zamandan sonra daha derin hatırlarım her şeyi. Bitlis anaları yoklukta dahi namusu ve helali haramı nasıl tanıttı  onlarca evladına.

Boşanmak yoktu kitaplarında

Benim bildiğim yetmişli yıllara kadar hiçbir boşanma davası açılmadı Bitlis ilinde. Çünkü onlara tembihlenmiş idi ‘Bu evden gelinlikle çıktın, ancak kefenle geri dönersin’ denilmiş idi, Kocanın iyisi kötüsü fark etmezdi onlar için. Çünkü onlar kadere tam inanırlardı. Onlar her şeye ama her şeye katlanırdı.  Çünkü hayat Bitlis anası için üç aşağı beş yukarı böyle tanırdı zaten. Çünkü inançtı onları hep ayakta tutan o gücü o kuvveti veren.

İşte bu duygularla anamın adını yazdım bu okula Hep mezar taşında rahmet istenmez ya Ey yüce Allahım nasip et evlatlarıma  onlar da tatsın bu lezzeti.Bu ne hazdır görsünler. Bitlisin Ahmet Eren Bulvarında  şu Eğitim Vadisi’nde Her yanım da BETAV komşularım yani dava arkadaşlarım. Binlerce şükürler olsun yüce rabbime Bu imkânı sunduğu için bana. Ben bir BETAV mensubuyum. O kadar gururluyum, o kadar  mutluyum ki işim bir, ailem iki, BETAV’ım üç diyorum. Demek ki mutluluk, insan böyle de mutlu olabilir.

Türkiye de Örnek Model BETAV

Dönem Valisi Sayın Mustafa Yıldırım fikir babası olmuş bu işe.1987 yılında akil insanlar kurmuşlar BETAV’ı Bu takımın çoğu işi gücü olan kişilerdir. İş adamıdır. Eski Parlamenterdir, üst düzey bürokrattır. Bürokrattır Eğitmendir. Hukukçudur, Doktordur, Bankacıdır. Bu takım zorluklar yaşamış ve fedakârlık bilen insanlarla kurulmuştur. Bu takım biliyordu ki insanlık yemek içmek, neslini artırmak ve zengin olmaktan ibaret değil insan olarak farklı sorumluluklarımız da olmalı. Ama bu takım biliyor ki bu iş zor zanaattır. Akşamdan sabaha sonuç vermez.  Önce bu işe para lazım.Paradan daha kıymetli olan zaman  artı emek