60’lı yılların  başlarında Karadeniz’in kıvrak zekalı, genç ve yakışıklı bir genci, üniversite’den diş hekimi olarak diplomasını aldıktan sonra vatani görevini yapmak üzere  Asteğmen olarak Bitlis’e tayin edilmişti. Kısa zamanda Bitlis halkıyla kaynaştı. Çevre ile gerekli incelemeleri yaptıktan sonra Bitlis’te diş hekimi olmadığını gördü. Hemen bir diş muayenehanesi açmak için girişimlerde bulundu. Çok geçmeden o yıllara göre yi sayılabilecek bir mekan bulmuştu. Bitlis Kalesi’nin hemen altında, dar ve dik merdivenlerle çıkılan iki bölümlü mekan ideal bir yerdi. Gerekli hazırlıkları yaptıktan sonra bir de tabela asıldı mekanın caddeye bakan cephesine.

O günkü adıyla “Mahvel” günümüzün deyişiyle “Subay Gazinosu”nda görevliydi. Buradaki görevinden arta kalan zamanlarda muayenehanesine gidip diş sorunu olan hastalara şifa dağıtıyordu. Cana yakın, atak ve gözü pek Karadenizli çok kısa bir zaman içinde kendisini Bitlis’in önde gelen elit tabakasına sevdirmiş, sıcak dostluklar kurulmuştu.

O dönemde Bitlis’te  komşu illeri kıskandıracak düzeyde bir eğitim kadrosu bulunmaktaydı. Bitlis Lisesi Müdürlüğünü efsanevi eğitimci Vecihi Timuroğlu, Milli Eğitim Müdürlüğünü ise gene efsanevi eğitimci Mustafa Necati Önocak yürütmekteydi. Genç ve donanımlı öğretmenleri sayısı da, bayan öğretmenlerin sayısı da  az değildi. Yakışıklı diş hekimi Asteğmen pek çok bayan öğretmenin ilgisini çekiyordu. Sonunda Bitlis Lisesi İngilizce öğretmeni ile yaşamlarını birleştirme kararı almışlardı.

Bir süre sonra vatanı görevini tamamlamış ve Bitlis’ten ayrılmışlardı. Bitlis’te öylesine sıkı, öylesine sağlam temeller üzerine kurulmuş dostluklar edindikleri için, geçen yıllara ve arayan girer mesafelere karşın bu dostluklar bir nebze bile zayıflama eğilimi göstermedi.Bitlislilerin olduğu her yerde vardı, her gittiği yerden Bitlis’i hatırladı, Bitlisliler de onu çok sevmiş ve hiçbir zaman ihmal etmemişlerdi.

2000’li yıllarla birlikte Bitlisli işadamları, parlamenterleri, bürokratları, sivil toplum kuruluşlarının başlattıkları Bitlis’in sorunlarına çare bulma faaliyetleri kapsamında Bitlis’e yapılan her seyahate Sayın Kumbasar da davet edildi. Yapılan hiçbir daveti geri çevirmedi, hepsine de katıldı. Her Bitlis’e geldiğinde büyük-küçük, yaşlı-genç, zengin-fakir demeden yolda rastladığı, karşısına çıkan her Bitlisliye inanılmaz bir yakınlık ve içtenlik göstermeyi ihmal etmedi. Cana yakınlığı ve sevecenliği ile girdiği her ortamdan büyük bir sevgi bağı oluşturarak ayrıldı.

2007 Yılında gene büyük bir katılımla Bitlis’te değerli işadamlarının yaptırdıkları tesislerin temel atma törenleri ve gene yapılmış tesislerin açılış törenleri için gidilmişti. Sayın Kumbasar da bu seyahate katılmış,  göstermiş olduğu içtenlik  hafızalarda yer etmişti. Bu yıl gene aynı amaçla Bitlis’e gidilecekti. Programlanan tarih itibariyle Ankara’dan Muş’a uçak bulunmadığından Ankara heyeti İstanbul üzerinden Muş’a gidilecekti. Uçak alana inmişti, İstanbul’dan katılacak Bitlisliler ise yavaş yavaş çıkış alanına doğru geliyorlardı. İlk gelenlerin arasında ince uzun boylu, şık giyimli dikkatleri çekiyordu. Sayın Kumbasardı elbette. Hemen yanına yaklaşarak elini sıktık, büyük bir içtenlikle bizi karşıladı.

Bitlis’e geldiğimizde konukların büyük bölümü Bitlis Polisevine yerleşmişti. Sayın Kumbasar da oradaydı, akşam birlikte yemek yedik, ortak dostlar ve ortak konular oldukça fazlaydı, zaman yetmiyordu, bitiremediğimiz konuları ikinci güne bırakarak geç saatlerde akşamı noktalıyorduk.

Bizden önce Tatvan’ı gezmişti. Bize güzel gelişmelerden söz ediyordu, birlikte Tatvan’a gitmeye karar verdik Prof.Hamza Zülfikar ile.

Birlikte olmaktan büyük haz duyuyorduk,  derin bilgisi ile engin deneyimlerini bizimle paylaşıyordu, Bitlislilerin neden bu kadar çok sevdiklerinin esrarını çözüyorduk, Kuşak farkı olduğu için bu denli bir yakınlık mümkün olmamıştı. Çok değerli bir insanı tanımış olmanın keyfini sürüyorduk.

Sayın Kumbasar, 11 yılı aşkın Rize Milletvekili olarak Parlamentoda görev yapmıştı. Mensubu olduğu siyasi  partinin İdare Amirliği görevinde bulunmuştu. Bu görevin yürütürken bile her vesile ile Bitlis’e uğramayı ihmal etmemiş. Yolu Diyarbakır’a düşünce Bitlis’e de uğramış, yolu Van’a düşünce gene Bitlis’i ihmal etmemiş. Politik yaşamı boyunca da bir Bitlis Milletvekili gibi Bitlislilerin sorunlarına yakın durmuş, olanakları ölçüsünde her kesimden Bitlisliye yardımcı olmayı ihmal etmemiştir.

Tıpkı, BETAV’ın kurulmasına önayak olan ve günümüzde Anayasa Mahkemesi Üyesi olarak görev yapan Sayın Mustafa Yıldırım gibi, tıpkı Bitlis Valiliğinden sonra Nevşehir Valiliğine atanan Sayın Asım Hacımustafaoğlu gibi, tıpkı Bitlis’te çekilen bir film sırasında Bitlis’i tanıma fırsatı bulan tiyatro ve sinema sanatçısı Sayın Levent Ülgen gibi…

Bitlis insanının mayasında olmalı dostluk değerlerini yüksek dozda yaşamak. Çünkü daha başka kimler kimler var kimbilir?

Sayın Kumbasarla olan sohbetlerimizde, kendisine, “Sayın Kumbasar sizinle ilgili bir yazı yazılacak olsa başlığı  Sami Kumbasar’ı yeniden keşfetmek olmalıdır.” dediğimizde yüksek tevazusuyla “Yok canım estafurullah” diyerek konuyu geçiştiriyordu.

Sayın Kumbasar, Bitlis tümüyle sizi sevmiş, Biz de Bitlisli olduğumuza göre, bu görev bizim…