Öncelikle yazılarımı aksattığım için başta İlhami Ağabey olmak üzere bütün dostlarımdan özür diliyorum. Daha önce açıkladığım kazadan ötürü kendime gelemedim. Tıp söyleminde ‘travma’ diye bir tanım var. Ruhsal travmanın fiziki travmadan daha kötü sonuçlar doğurduğunun gerçeği ile karşı karşıyayım. Eylül yazımdaki bir cümleyi yinelemek istiyorum:‘Allah evlat acısını en vahşi hayvanlara bile göstermesin’ demiştim. Nasıl olduğunu anlatmak olanaksız; atalarımız güzel özetlemişler: Çeken bilir!

Şu ana kadar dile getirdiklerimle yazının başlığı arasında bir bağlantı yok, izninizle onu açıklamaya çalışacağım. Bir süre önce ulusal TV kanallarımızın birinde Sayın Hüseyin ÇELİK’i izleme şansı elde ettim. Değindiği birçok konu arasında hem çocuğunu kaybeden bir baba olarak hem de eski bir asker olarak bir konu özellikle dikkatimi çekti.

            1.Bir asker olarak:

            Sayın Çelik Elazığ-Karakoçan’ da görev yapan P.Teğmen Mehmet Tümer olayını ve ona verilen 9 yıl 2 aylık mahkumiyet cezasından söz ederek cezanın azlığı nedeniyle Askeri Mahkemeyi eleştiriyor. Sayın Bakanımıza göre verilen ceza az, az olmasının nedeni de mahkemenin ‘Askeri’ oluşu. Aile arasında veya kahve toplantılarında bu konu bu şekilde tartışılabilir ve sohbet konusu yapılabilir. Ama iktidardaki bir partinin iki numaralı kişisinin; şehit olan 4 askerin ailelerinin üzüntülerini kaşımaya, hiddetlerini arttırmaya ve onları yanlış davranışlara yönelmelerine ortam hazırlamaya hakkı yok diye düşünüyorum. Askeri Yargıçların yerinde siz olsaydınız ne yapabilirdiniz? Yasada yazılı olan cezadan fazlasını nasıl verebilirdiniz? Yaptığının hata olduğunu, pişmanlık duyduğunu beyan eden gencecik bir teğmeni ‘Sayın’ Abdullah Öcalan ı asamamışken ve dağdan inenlerin davul –zurna ile karşılandığı bir dönemde assalar mıydı yani! O cezanın sınırı az ise yedi yıllık iktidar döneminizde binlerce konuyu ele alırken gecenin bir yarısında jet hızı ile yasaları değiştirirken ‘bilinçli taksir suçunun’ cezasını arttırsaydınız ya!

            Ama;

            Ama ben diyorum ki: Öncelikle o dört şehidimize Allah’tan rahmet ve acılı ailelerine sabır dileyelim. Kendimizi birazda Teğmen Mehmet’in veya anne-babasının yerine koyalım. Yani moda deyimle ‘empati’ yapalım. O da ‘Mehmetcik’ ler kadar genç, oda o yaşa kadar 17 yılını eğitimle geçirmiş yani 17 yıl dirsek çürütmüş. O Kadar eğitim –öğretim görenlerin birçoğu Karakoçan’ın yerini haritada bulamazken, bir kısmı haramzade olup diskoteklerde tepinirken, gene bir kısmı babalarının makamlarından yararlanarak bol maaşlı yönetim kurulu üyeliği yaparken veya mal-mülk sahibi olurken o genç kendi yaşıtındaki askerlerin yediğini yiyerek, giydiğini giyerek kaldığı yerde kalarak görev yapıyor. Şu anda mahkum, unvanı ‘Katil’, geleceği de karardı.

            Ama Sayın Bakanım siz diyorsanız ki: Yetmez!

            O zaman asın onu! Gücünüz mü yok sanki?  Benim ülkem ‘Askerin bir düğmesini koparırsan altı ay yersin’ denen günlerden suçlu olup olmadığı bile belli olmadan ‘Orgenerallerin altı saatte içeri tıkıldığı’ günlere geldi.

            2.Bir baba olarak:

             Sevgili dostlarım; yukarıda sözü edilen suçun özelliği ‘Bilinçli Taksir’.

            Yani yasa diyor ki: ‘Arkadaş, biliyorum kastın yok ama sen bu işi böyle yaparsan sonunda bu acı sonuç ortaya çıkar, ben de seni kasten adam öldürmüş gibi değil ama taksirli gibide kabul edemem, seni taksirli suçun üstünde bir ceza ile yargılarım’ diyor. Bu olay 17 Ağustosta meydana geldi ve mahkemesi görüldü.

            Ama;

            Evet, bir ama daha: 26 Temmuz saat 17.30 da Canan Gedik Bekar isimli bir hanım yaklaşık 130-140 Km süratle (1200 Kğ lık arabayı %20 rampaya ve bariyerlere dayanmasına rağmen 20 metre sürüklediğine göre beklide sürati daha fazlaydı, hesaplamak lazım) çarparak 18 yaşında kızımın ölümüne yol açtı, eşimin boynu kırıldı, o günden beri bir zamanlar  Selda Bağcan’ın da takmış olduğu hallo-vest denen kafes içinde nasıl yaşıyor siz tahmin edin ve ameliyat olmayı bekliyoruz. Benim ayağım kırıldı hala normale dönemedim. V.s. v.s. Biz bu halde iken Canan Hanım normal hayatını sürdürüyor.

            Sayın Hüseyin ÇELİK,

            2005 yılında trafik suç ve cezalarında değişiklik yaparak ‘Bilinçli Taksir’ kavramını getirdiniz, çokta iyi oldu, en azından benim gibi çocuğunu trafik canavarına kaptıran acılı baba Boray URAS İstanbul’dan Ankara’ya boşuna yürümemiş oldu Bende merak ediyorum acaba Adeletimiz bu Hanıma: ‘Açık yol ve havada, 100m önünde araç varken,130-140 Km süratle araç sollarsan bu öndeki araca çarpmaya ve ölüme sebep olur, bunun da adı Bilinçli Taksir’dir’ diyecek mi?

            17 Ağustosta meydana gelen olayın beğenelim, beğenmeyelim cezası kesildi ama 26 Temmuzda çocuğumun ölümüne sebep olan Hanım normal hayatını sürdürüyor ve hala soruşturma safhasındayız. Gün geçtikçe üzüntüm hiddete, hiddetim kine dönüşüyor. Bu durumdaki bir insan huzurlu olabilir mi, ailesinin huzurunu sağlayıp koruyabilir mi?

            Takdir sizin dostlarım.