KÜFREVİ TÜRBESİ

Küfrevi Türbesi’ni yaz deseler yazamam

Değil dizeler, kağıtlar yetmez

Yazamam zira ömrüm yetmez

Küfrevi Türbesi nedir bilir misiniz?

Tüm insanların huzur bulduğu

Derman ocağıdır, şifa kapısı

Huzur dergahıdır.

Küskünlerin barışıp,

Çaresizlerin çare bulduğu

İnsanların umutlandığı yerdir

Dedelerimin geri gelmesi için camını veririm

Yeter ki gelsinler

Bir kerecik  olsun onları

Doya doya öpüp koklayabilseydim

Nurlar içinde yatsınlar

Canım dedelerim…

                       Emre KÜFREVİ-Bitlis  
     

          BEKLEMEK

Bir gıcırtıdır yüreğimin sesi

İşte o an  kapı aralığında kalır gözlerim

İşte o an göz bebeklerimdesin

Kapı aralığından ışıldayan pişmanlığıma bakarım

İşte o an karalık gelir yüzün

Ürkek bir ayrılık yapışır yakama

Virane bir ışığın aydınlığını beklemekte

Kalır kalbim

Ben az önce

En ulaşılmaz düşlerine bıraktım

Dar sokakları

Gece yıldızına da  tutuldum  oradan

Arala kapıyı ışığına kör olup gitmeden

Adımlarını sayarım merdiven gıcırtısının

Aklımı terk ederken

Ve çaresiz seni beklerken…….

                            Güven AYBER-Gelibolu

KASIM AYINDA ŞEHİR

Kasım rüzgârları esmeye başlayınca

Bu şehrin üstünde

Kar mevsimi yaklaşıyor demektir.

Hicran türküleri vururken pencerelere

Issızlık kol gezer karanlık caddelerde.

Ağlamak;

Dudak kıvrımlarına yerleşmiş daimi konuktur

Mutluluk;

Eğer bulmayı becerirsen

Ellerinden kayan bir kelebek

Belki gülen bir bebek

Ya da titreyen bir ışık

Ki; bulmak zordur.

Gündüz denilen ölçü çok kısadır

Çekilir perdeler ve akşam olur

Sokaklarda çınlarken rüzgârın sesi

Üşümek ve ürpermek

Yüreğinde ki koltuğa çoktan oturmuştur.

Kalın paltosuna bürünmüş

Yağmurda savrulan yabancıdır

Yüreğinde ki kasıma inat umut.

Bahar denilen mevsim çok uzaktır.

Uzanıverir şehre tüm beyazlığıyla kar

Ve kasım kışın sağ koludur.

Düşünmek bile istemezsin

Böyle bir gecede dışarıda olmayı

Ya dağlar üstüne yürürse

Ya dağlardan kurtlar inerse

Ya da bir gölge peşine düşerse

Ve korku

Soğuğun kardeşidir. 

Artık beyaz bir gelin olmak istiyor

Kuru dallarla sararmış

Yağmurlarla ağlamış şehir.

                     Esma ERTAŞ- BİTLİS

 GÜZEL DÜŞÜN

Dünyaya güzellik veren insandır,

Sevgiyi verenler ne güzel candır.

Doğru kat yüreğe özüne döndür.

Kötülükten kimse nasip almasın.

Dünyayı cennete çevir ölmeden,

Mazlumların vebalini almadan.

İş işten geçmeden, sona varmadan.

Hiç kimsenin hakkı sende kalmasın.
 

Güzel düşün, güzel düşlerin olsun.

Dilin insanlıktan nağmeler çalsın,

Bırak kötülükler düşmana kalsın

Senden hiç kimseye zarar gelmesin.
 

Gayen insanlığa hep hizmet olsun.

Örnek ol, izlerin yürekte kalsın.

Diller seni ansın, saz seni çalsın.

Kimse sana kötü insan demesin.
 

Yunus’un izinden git kimi zaman,

Heybetli bir dağ ol, başında duman,

Kötüler elinden etsin eleman.

Kuvvetli ol sırtın yere gelmesin.

Kocaman kollarla sarıl insana,

Yürüsün yolundan inanan sana.

Gel demiş Mevlana, sen de koş ona.

Kimse güzel yoldan geri kalmasın.

                                Gevher ALADAĞ