MENEKŞE

Bir  menekşede  doğacağım

Sensiz  bir  menekşede

Alabildiğince  mor

Alabildiğince  menekşe

Bir  menekşede  doğacağım

Gözlerime  duvarların  düşecek  bir 

Yanımı  ellerin  yakacak  duymayacak  

Kulaklarım  kıyamet  çığlıklarını

Bir  menekşede  doğacağım

Ne  ölüm  ağlar ne ölenler

Menekşeler  buna  dahil  değil

Dahil  değil  ölüme  menekşeler

Bir  menekşede  doğacağım

Varsa  bıraktığım  dünyada

Sevda  bilesin  şimdi

Menekşeler de  ağlar

        Ahmet Yılmaz TUNCER

KEMALE ERMEK

Kamillik hep sazda sözde mi acep,

Kamil insan bulup görebilseydim..

Kime nasip olur kâmil kul olmak,

Ben o mertebeye erebilseydim..

İçimde insanı seven bir yürek,

Kamil insan demek iyi kul demek,

Acep nasibim mi kemale ermek,

Bir gün o pınardan içebilseydim.

Yüreğim yıkanıp paklanabilse

Adım kötülükten aklanabilse,

Merhamet içimde köklenebilse

Çiçek açıp koku saçabilseydim.

Adım güzel sözle anılabilse,

Kamil listesine yazılabilse,

Sevgim gönüllere kazınabilse

Muhabbet şerbeti içebilseydim.

Nefsime sırt dönüp, doğruyu bulsam,

İyileri seçip arkadaş olsam,

Bende insanlıktan nasibim alsam,

Aşkla dolu insan olabilseydim.

Kolay değil, sade istemek yetmez,

Gönül koymayanın mayası tutmaz,

Aşkla sevmeyenin sözü kar etmez.

Ömrümü bu yola verebilseydim..

                     Gevher ALADAĞ

       UTANSIN

Servi boyun gelse hayale nazla

Hoyratça uzanan eller utansın

Mızrabı yavaşça vursam sazıma

Seni söylemeyen teller utansın.

Güzeller toplanıp karşı durunca

Sana eğilmeyen beller utansın

Süzülmüş yanağın bensiz kalınca

Hastadır diyorlar diller utansın

Giyinip kuşanıp yürüsen eğer

Boyunu seyretmek cihana değer

Söyle sevdiğini bileyim yeter

Sensiz geçip giden günler utansın

Hasretim içimde solmadan açan

Bir çiçek gibidir billahi inan

Yoksa unuttun mu sevgili canan

Haber getirmeyen teller utansın

Gözüme göz katıp süzmek isterim

Sözüme söz katıp ermek isterim

Nerdesin sorarım bilmek isterim

Sensiz böyle geçen demler utansın

               Prof.Dr.Nihat BOYDAŞ

        BİR ÇİÇEK

Bir çiçek duruyordu, orda bir yerde,

Bir yanlışı düzeltircesine açmış;

Gelmiş ta ağzımın kenarında

Konuşur durur.

Bir gemi bembeyaz teniyle açıklarda,

Güverteleri uçtan uca orman;

Aldım çiçeğimi şurama bastım,

Bastım ki yalnızlığımmış.

Bir başına arşınlıyor bir adam mavi treni,

Keşke yalnız bunun için sevseydim seni…

                                Cemal SÜREYA

          GÜL’E

Gül’ün tam ortasında ağlıyorum,

Her akşam sokak ortasında öldükçe

Önümü arkamı bilmiyorum,

Azaldığını duyup duyup karanlıkta,

Beni ayakta tutan gözlerinin…

                   ANDELİB