|
NAZAR
Gece, Leyla’yı ayın on dördü,
Koyda tenha yıkanırken gördü.
“Kız vücudun ne güzel böyle açık!
Kız yakından göreyim sahile çık!”
Baktı etrafına ürkek, ürkek
Dedi: “Tenhada bu ses nolsa gerek,”
“Kız vücudun sarı güller gibi ter,
Çık sudan vücudun üryan göster.”
Aranırken ayın ölgün sesini,
Soğuk ay öptü beyaz ensesini.
Sardı her uzvunu bir inçe sızı;
Bu öpüş gül gibi soldurdu kızı,
Soldu. Günden güne sessiz, soldu!
Dediler hep: “Kıza bir hal oldu!”
Ta içindendi gelen hıçkırığı,
Kalbinin vardı derin bir kırığı.
Yattı, bir ses duyuyormuş gibi lal,
Yattı, aylarca devam etti bu hal.
Sindi simasına akşam hüznü,
Böyle, yastıkta görenler yüzünü,
Avuturlarken uzun sözlerle,
O susup baktı derin gözlerle.
Evi rüzgar gibi bir sır gezdi,
Herkes endişeli bir şey sezdi.
Bir sabah söyledi son sözlerini,
Yumdu dünyaya ela gözlerini;
Koptu evden acı bir vaveyla,
Odalar inledi: “Leyla! Leyla!
Geldi köy kızları, el bağladılar…
Diz çöküp ağladılar, ağladılar!
Nice günler bu şeametli ölüm,
Oldu çok kimseye bir gizli düğüm;
Nice günler bakarak dalgalara,
Dediler: “Uğradı Leyla nazara!”
Yahya Kemal BEYATLI
AŞK
Sen kocaman çöllerde
Bir kalabalık gibisin,
Kocaman denizlerde
Ender bir balık gibisin.
Bir ısıtır, bir üşütür,
Bir ağlatır, bir güldürür.
Sen hem bir hastalık
Hem de sağlık gibisin…
Özdemir ASAF
MAHZUN TARAFIM
Benim mahzun bir tarafım vardır.
Bakmayın neşeli olduğuma;
Sanki bir başkası içimde;
Pişman dünyaya geldiğine…
Bağ, bahçe, deniz kenarı,
Güzel manzara faydasız;
Ben hazdan bitiyorum,
O daima neşesiz…
Alışamadım yıllardır
Bu ikinci varlığıma.
Bakmayın neşeli olduğuma,
Benim mahzun bir tarafım vardır…
Oktay RIFAT
DOST
Bir gece habersiz bize gel,
Merdivenler gıcırdamasın,
Öyle yorgunum ki hiç sorma
Sen halimden anlarsın…
Sabahlara kadar oturup konuşalım
Kimse duymasın,
Mavi bir gök yüzümüz olsun kanatlarımız,
Dokunarak uçalım…
İnsanlardan buz gibi soğudum
İşte yalnız sen varsın
Öyle halsizim ki hiç sorma,
Anlarsın…
Cahit KÜLEBİ
NERDESİN?
Geceleri bir ses böler uykumu,
İçim ürpermeyle dolar: Nerdesin?
Arıyorum yıllar var ki ben onu,
Aşığıyım beni çağıran bu sesin.
Gün olur beri sürüyüp derbeder,
Bu ses rüzgarlara karışır gider,
Gün olur peşimden yürür beraber,
Ansızın haykırır bana: Nerdesin?
Bütün sevgileri atıp içimden,
Varlığımı yalnız ona verdim ben,
Elverir ki bir gün bana derinden,
Ta derinden bir gün bana gel desin…
Ahmet Kutsi TECER