HERKES VE BİRKAÇ KİŞİ…

Yağmur herkese yağar

Güneş ısıtır herkesi

Mevsimler herkes içindir

Yalnız çığ altında kalan

Sele kapılan her zaman birkaç kişi

Herkes içindir aşk da ayrılık da

Yalnızca birkaç kişi ölür acıdan

Eskiden ölümle tartılırdı ayrılık

Kiminin hayatı yalnızca unutkanlıktan

Her şey herkes için değildir oysa

Kimi hiçbir şey öğrenmez karanlıktan

Yalnızlığı kullanmayı bilmez kimi

Kimi ayrılamaz karanlıktan

Yağmur herkese yağar

Ama çok az insan tutar yağmurun ellerini

Onca şarkı onca film onca roman

Ama sevmeye yetmez herkesin kalbi

Çığ altında kalan sele kapılan

Aşktan ve acıdan ölen

Birkaç kişi dünyayı başka bir yere yapmaya yeter

Aslında onların hikayesidir anlatılan

Diğerleri dinler, seyreder, geçer gider

Geçer gider herkes

Hikayelerdir geriye kalan…

                            MURATHAN MUNGAN

                GEL GÖR Kİ

Bir Van Gölü akşamı nasıldır ki

Bulutlar nasıldır ki Toroslar’ın üstünden

Anadolu kıyıları nasıldır ki Karadeniz denizinden

Diyarbekir Kalesi nasıldır ki

Urfa Antep arası nasıldır ki

Finike’nin portakal bahçelerinde soluk almak

Bir muzu ağacından elinle koparmak

Mersin’de deniz nasıldır ki Erzurum’da kar yağarken

Gel gör ki

Bir özlemdir tokluk bile memleketimde

Kendimi bildim bileli

Gelecekte nasıldır ki

                                          ARİF DAMAR

BİR ÖLÜM İLANINDAN…

İşte geldik gidiyoruz

Hoşça kal kardeşim deniz

Biraz çakılından aldık

Biraz da masmavi tuzundan

Sonsuzluğundan da biraz

Işığından da birazcık

Birazcık da kederinden

Bir şeyler anlattın bize

Denizliğin kaderinden

Biraz daha umutluyuz

Biraz daha adam olduk

İşte geldik gidiyoruz

Hoşça kal kardeşim deniz…

               DAVET

Dörtnala gelip Uzak Asa’dan,

Akdeniz’e bir kısrak başı gibi uzanan

Bu memleket bizim!

Bilekler kan içinde, dişler kenetli,

Ayaklar çıplak,

Ve ipek bir halıya benzeyen toprak,

Bu cehennem, bu cennet bizim!

Kapansın el kapıları, bir daha açılmasın,

Yok edin insanın insana kulluğunu,

Bu davet bizim!

Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür,

Ve bir orman gibi kardeşçesine,

Bu hasret bizim!

                                NAZIM HİKMET

                KISKANÇ

Sakın bir söz söyleme, yüzüme bakma sakın!

Sesini duyan olur, sana göz koyan olur.

Düşmanımdır seni kim bulursa cana yakın,

Anan bile okşarsa benim bağrım kan olur.

Dilerim Tanrı’dan ki sana açık kucaklar,

Bir daha kapanmadan kara toprakla dolsun.

Kan tükürsün adını candan anan dudaklar,

Sana benim gözümle bakan gözler kör olsun!

                          FARUK NAFİZ ÇAMLIBEL

              KARA DUTUM

Kara dutum, çatal karam, çingenem;

Nar tanem, nur tanem, bir tanem.

Ağaç isem dalımsın salkım saçak,

Petek isem balımsın ağulum,

Günahımsın, vebalimsin.

Dili mercan, dizi mercan, dişi mercan;

Yoluna bir can koyduğum

Gökte ararken yerde bulduğum,

Kara dutum, çatal karam, çingenem;

Daha nem olacaktın bir tanem,

Gülen ayvam, ağlayan narımsın;

Kadınım, kısrağım, karımsın.

                        BEDRİ RAHMİ  EYUBOĞLU

                  GÜL’e

Gül’e sorma, o bilmez,

Aşkı, sevdayı, neş’eyi

Lale’ye sor, çiğdem’e sor,

Mor menekşe’ye sor…

                                    ANDELİB