SENİ ÖZLEDİM BABA!..

Yine seni özledim…

Yine aklım karıştı baba…

Özlem aklı karıştırır mı?..

Bunu öğretmemiştin baba…

Bugün benim doğum günüm…

Şimdi yedi yaşımdayım.

Bugün erkek oldum.

Ama hala anlamıyorum,

Sen neden yoksun baba?..

Önlük bana çok yakıştı.

Senin hep görmek istediğin gibi,

Pırıl pırıl bir öğrenci oldum

Ama seni göremedim!..

Üzgünüm…

Çok üzgünüm baba…
Karlı bir kış günüydü…

Seni, bir tabutun içine koymuşlardı…

Yine çok yakışıklıydın…

Derin bir uykuya dalmıştır…

Çağırdım… Defalarca seslendim sana…

Cevap vermedin. Küstüm sana…

Hani söz vermiştin!..

Kartopu oynayacaktık…

İlk kar ağdığında…

Hava çok soğuktu…

Ama babaannem ağlarken,

“oooyy ciğerim yanıyor…” diyordu…

İnsanın ciğeri nasıl yanar baba?..

Çok büyük bir kalabalık vardı,

Herkes… Ama herkes ağlıyordu…

Hep bir ağızdan:

“Şehitler ölmez, vatan bölünmez”

Diyorlardı…

Sen şehitsen ölmüş sayılmazsın…

Ölmediysen nerdesin baba?..

Kocaman bir Türk bayrağına

Sarmışlardı tabutunu…

Sen onu hep göklerde görmek isterdin…

“Kutsal sevdam, bayrağım” derdin…

Nedense biraz da kıskanırdım…

O zaman seni…

Affet baba!..

Peki neden anlamıyorum hala?...

Sen şimdi öldün mü?..

Çok karıştı aklım baba!..

Vatanı kim bölmek ister?..

Bu büyük günah değil mi?..

Dedem anlatırdı hep:

“Benim dedem Çanakkale’de şehit oldu,

Vatanı kurtarmak için” derdi ya…

O zaman büyük dedem yok yere mi öldü?..

Neden tekrar vatanı bölmek istiyorlar baba?..

Hani okula gidince her şeyi öğrenecektim?..

Bunları neden öğretmiyorlar baba?..

Bildiğim tek şey var,

O da sen yoksun yanımda…

Annem çok özlüyor seni biliyorum…

“Babanla gurur duymalısın” diyor…

İnsan gurur duyunca ağlar mı?..

Özleme alışılır mı baba?..

Peki gurur senin yerine kardeşimi okşar mı?

Beni maça götürebilir mi acaba?..

Biliyor musun baba?..

Benim ciğerim yanmıyor…

Elledim sıcak değildi.

Hem duman da çıkmıyor…

Ama içimde bir yara var,

Seni hep düşündüğümde orası çok acıyor, sızlıyor.

Sanki kopacakmış gibi oluyor…

Sanki birileri durmadan kalbimi sıkıyor!..

Galiba sen yokken hep hasta oluyorum baba…

Bu acı nasıl diner?..

Ellerin ellerimi nerde bekler?..

Koşabilmek için seninle…

Yollar bizi nasıl özler?..

Vatanı hangi canavar böler?..

Onlara senden başka kim “Dur” der?..

Gel hadi anlat…

Anlat…

Öğret…

Öğret ki…

Ben de şehit olayım baba…

GÜL”e

İki elim kanda olsa gelirim,

Yeter ki sen çağır beni efendim.

Aştan öte bir tutkusun içimde

Her isteğin bir emirdir efendim…

ANDELİB