YAŞA DA ÖYLE GİT!..

Can YÜCEL

Boşver be yaşı başı!
Gönlün ne kadar şık sen ondan haber ver?..
Şöyle atıp koyu grileri-siyahları sabahtan,
sarı bir kaşkol atabiliyor musun boynuna, ondan haber ver?
Koyma bir kenara yüreğini, aç kapılarını,
gelene geçene yol verme girsin diye içeri ama
gömme başını toprağa bir çift güzel göz uğruna.
Bilirim yine yeşerecek bir çiçek bulursun bir dalda,
ama kaybedecek kadar bir aşk varsa avuçlarında,
bırak aksın yollarına.
Yağ geç, yık geç, kimse inanmazsa inanmasın,
sen inan yüreğine,
hem ona geçmezse kime geçer sözün?..
Büyü, büyü…
Bak ellerin ayakların kocaman,
aklında maşallah yerinde,
e ne diye tutarsın yüreğini uçmasın diye
akıllı ol, yüreğin gelir peşinden,
boşver yaşı başı,
aşk var mı aşk, sen ondan haber ver?
Takılmışsın yüzündeki gözündeki çizgilere.
o çizgilerin yüreğine neler kazıdığını düşün,
atmak mı istiyorsun kendini bir dereye soğuk bir kış günü.
öl gitsin…
Parayı pulu savurup,
bir balıkçı köyünde balık tutmak mıdır istediğin,
savrul gitsin…
Boşver be yaşı başı,
kim tutar seni kim,
kendi yüreğinden başka kim?
Aklını al da öyle git,
ister bir duvara, ister bir odaya, ister kıra bayıra vur da git.
Dert etme ellerini, onlar da gelir seninle bırakmadıkça birine.
O biri de gelir gerçekten istediğin oysa,
seveceksen ve öleceksen uğruna…
Yaşa be, yaşa da öyle git, gireceksen toprağa…
Yaş 70e gelse bile, hayat daha bitmemiş,
sen mi biteceksin?
Çekeceksen bile bayrağı,
yaşadım ulan dibine kadar, diyemeyecek misin?
 

GÜL’e

Mehtaba büründü gece,

Bir gelindi al duvaklı yıldızlar,

Kalbim gibi,

Gizli saklı…

ANDELİB

SORDUM

Oturup tarihi, taradım tek-tek,

Nerde o gülistan, ecdadım nerde?

Bir yığın destanı hedef ederek,

Sordum; “Nerde Bitlis, serhaddım nerde?”

Zaman merhametsiz, silmiş adını,

Duymamış kimseler feryatlarını,

Sorun Evliya Çelebi’ye adını,

Nerde ağalarım, beylerim nerde?

Kültüre merkezdi bu el, bu yerler,

Tarih: “Sancak” yazar. “Serhaddır” derler.

Yaşanmış ki, yaşanmamış zulümler,

Şehidim nerde, sancağım nerde?

Sahipsiz bir belde, sahip bulunsun,

Tarumar edilmiş, hesap sorulsun,

Göster bana, yalvarırım nolursun,

Hamamlar nerede, hanlarım nerde?

Tarihe sığmayan bir destan müze,

Her zerre tarihtir, sokulsun göze,

Çaresiz kılındık, geçmişe-öze,

Camiler nerede, evlerim nerde?

İsimsiz veliler, cengâver yurdu,

Adını zikreden, selâm dururdu.

Uğruna can vermiş, onlarca ordu,

Tarihe şan veren, canlarım nerde?

Bir abide ki, tarih yazılı serde,

Suyu, havası var ki, dermandır derde.

Alparslan uğrağı olan bu yerde,

Köprüler nerede, yollarım nerde?...

Mehmet Cemal SAYDAM

BENİ UNUTMA

Bir gün gelir de unuturmuş insan

En sevdiği hatıraları bile

Bari sen her gece yorgun sesiyle

Saat on ikiyi vurduğu zaman

Beni unutma.

Çünkü ben ger gece o saatlerde

Seni yaşar ve seni düşünürüm

Hayal içinde perişan yürürüm

Sen de karanlığın sustuğu yerde

Beni unutma.